dinsdag 17 oktober 2017

MISBRUIKTE LIEFDE



De oude woudkastanjes bij Wolfheze
daar zou ik lopen willen hand in hand
met jou, mijn liefste, en je ochtendkrant
al heb je elk katern allang gelezen

Idyllisch zou het en zo saampjes fijn
genietend van de grote sprookjesreuzen
tussen hun voeten liggend met wat wijn,
kringeltjes blazend met de rook naar keuze

Een prachtig plaatje zou dat kunnen wezen
zo typisch jij met mij daar aan jouw zij
ware het niet dat roken daar verboden

de oude woudkastanjes van Wolfheze
enkel een prachtzin voor mijn schrijverij
jou ingevoegd als soort van digicode

© JELOU

dinsdag 10 oktober 2017

MET VOORBEDACHTE RADE



Vol bewustzijn heb ík het gedaan,
mijn kat doen hemelen, vermoord
Een spuitje met mijn Morfine en Bêtablokkers
deed haar verlamde lijf de laatste adem blazen
Een dierenarts te kostbaar, maar ik had kennis.

Mijn vader had twee soorten kanker.
Zijn overlevingslimiet was vijf jaar over datum.
Hij had een ‘dodenpil’ in huis voor het geval dat
Indien noodzakelijk had ik hem ongezien geholpen
Goddank stierf hij een hartstilstand

Doch wie ben ik,
die lef heeft protocollen te doorbreken,
wetten bewust met voeten te treden,
opdat leven vrijelijk een recht op eigen lijfrecht

ben ik een medeplichtige
als ik suïcidaliteit niet kan weerhouden,
een vriend de beste opties geef
voor een zachte en sterfvriendelijke dood,
wetend dat hij dit praktiseren zal

Ik ben volkomen schuldig. Ik beken
Dé hamvraag blijft echter waaraan, maar ik,
ik weet. Het gaat om voorbedachte rade
Lijden doet er totaal niet toe.

© JELOU

woensdag 4 oktober 2017

EEN UITJE ZIEKENHUIS



We hebben lol in driekwartsmaten,
gang in, gang uit, en ondertussen loerend
waar urinewegen lading loos

route 2.7 is goed begaanbaar
ons ijkpunt een knaloranje bank waarop
wij straks (naar zeggen) koninklijk ontvangen

we zijn genode gasten in een paviljoen
waar lunch gratuit en onontbeerlijk,
gangen vol kunst zonder museumpas

Het is weer strompeltijd, zeg ik,
rollators slalom snel voorbij met haar,
de neuroloog, die jou examineren zal

laat maar komen, grinnik jij nonchalant,
ik heb nog steeds een zwemdiploma
dus verzuipen zal ik niet

alleen het trapje om eruit te klimmen
zal jij mij moeten wijzen
de plaats ervan ben ik volkomen kwijt.

© JELOU